Atölyede Kolaj Günü

Sanat atölyesinde geçirdiğim zaman boyunca en çok dikkatimi çeken şeylerden biri, insanların ilk kez kolaj yaparken yaşadığı o şaşırtıcı rahatlama duygusu oluyor. Beyaz bir tuvalin karşısına geçip "Sıfırdan ne çizeceğim?" stresi yaşamak yerine, önünüzde duran onlarca dergi sayfası, eski kitap yaprağı, kumaş parçası ya da renkli ambalaj kağıdı arasından bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Fransızca "yapıştırmak" anlamına gelen bu teknik, aslında hazır malzemeleri kesip birleştirerek yepyeni bir hikaye anlatma sanatı. Benim gözümde kolaj bir resim tekniği olmaktan çok, görsel bir bulmaca ya da özgürce oynanan bir oyun gibi. Yanlış yapma ihtimalinizin olmadığı, sadece beklenmedik güzel keşiflerle dolu büyüleyici bir alan. Atölyede kolaj masasının başına geçtiğimizde işin içine sürprizleri dahil etmeyi çok seviyorum. Sadece kağıtları yapıştırmakla kalmayıp üzerine yağlı pastel ile küçük dokunuşlar eklemek ya da sulu boya lekesiyle dokuları birbirine bağlamak esere inanılmaz bir derinlik katıyor. Masanın üstüne yığdığımız gazete kupürleri, el yapımı pürüzlü kağıtlar ve desenli kumaşlar arasından seçim yaparken sürecin kendisi bir anda terapiye dönüşüyor. Her katmanda eserin havası değişiyor, ilk başta yan yana gelmeyecekmiş gibi duran iki farklı parça bir bakmışsınız ki tablonun odağı haline gelmiş. Eğer kendi başınıza bir kolaj çalışması yapmayı denemek isterseniz, size tavsiyem parçaları hemen yapıştırmak için acele etmemeniz olur. Önce masanın üzerinde kağıtları kaydırın, katmanlar oluşturun, renklerin birbiriyle konuşmasını izleyin ve kompozisyon içiniz rahat ettiğinde yapıştırıcıya dokunun. Sınırların tamamen ortadan kalktığı bu alanda ne kadar özgürleşirseniz, ortaya çıkan eser de bir o kadar size ait ve özgün oluyor. Bir gün yolunuz atölyemize düşerse, bir fincan kahve eşliğinde bu katmanlı dünyayı birlikte keşfetmek ve kağıtların arasında kaybolmak için sabırsızlanıyorum.